یه دوستی داشتم که میگفت هر آدمی تو قلبش  یک شمع داره که همیشه سعی میکنه اون شمع رو

روشن نگهداره تا دلش گرم باشه. تعبیر جالبیه از دلگرمی یا دلخوشی یا همون امید...منم همیشه سعی

خودمو برای روشن نگهداشتن این شمع کردم اگرچه گاهی کم نور شده و گاهی حتی خاموش شده.

همه چی خوبه از زندگیم راضی ام  اما نمیدونم باز امشب چم شده. شب که میشه این حس مزخرف

تنهایی و ترس میاد سراغم. ترس از آینده ترس از تنهایی. نمیدونم دلم گرفته امشب.